• Admin.

The Prodigal Son // บุตรน้อยหลงหาย

จากพระคริสต์ธรรมคัมภีร์ ลูกา 15:11-31

From the Bible -- Luke 15:11-31

11 พระ​เยซู​พูด​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ลูกชาย​สอง​คน 12 ลูก​คน​เล็ก​พูด​ว่า ‘พ่อ​ครับ ช่วย​แบ่ง​สมบัติ​ส่วน​ที่​เป็น​ของ​ลูก​ให้​ด้วย’ พ่อ​จึง​แบ่ง​สมบัติ​ให้​กับ​ลูกชาย​ทั้ง​สอง​ไป


13 หลัง​จาก​นั้น​ไม่​นาน ลูก​คน​เล็ก​ก็​รวบ​รวม​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้ง​หมด​ของ​เขา เดิน​ทาง​ไป​เมือง​ไกล และ​เขา​ก็​ใช้​จ่าย​เงิน​ทอง​อย่าง​สุรุ่ย​สุร่าย 14 จน​หมด​เนื้อ​หมดตัว พอ​เกิด​กันดาร​อาหาร​อย่าง​รุนแรง​ทั่ว​แผ่นดิน​นั้น เขา​ก็​เริ่ม​ไม่​มี​อะไร​จะ​กิน 15 เขา​ก็​เลย​ไป​รับจ้าง​ทำ​งาน​กับ​ชาว​เมือง​นั้น​คน​หนึ่ง เขา​ถูก​ส่ง​ให้​ไป​เลี้ยง​หมู​ใน​ทุ่ง​นา 16 เขา​หิว​มาก อยาก​จะ​กิน​อาหาร​ที่​หมู​กิน แต่​ก็​ไม่​มี​ใคร​ให้​อะไร​เขา​กิน​เลย 17 ใน​ที่​สุด เขา​ก็​สำนึก​ตัว​ได้​และ​พูด​ว่า ‘ลูกจ้าง​ของ​พ่อ​เรา​มี​อาหาร​กิน​อย่าง​เหลือ​เฟือ แต่​ดู​เรา​สิ กำลัง​จะ​อด​ตาย​อยู่​แล้ว 18 เรา​จะ​กลับ​ไปหา​พ่อ​และ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า “พ่อ​ครับ ลูก​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​พระเจ้า​และ​ต่อ​ตัว​พ่อ 19 ลูก​ไม่​สมควร​ที่​จะ​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​อีก​ต่อ​ไป ให้​ลูก​เป็น​ลูกจ้าง​คน​หนึ่ง​ของ​พ่อ​เถอะ​ครับ”’


20 ดัง​นั้น เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​หา​พ่อ​ของ​เขา ขณะ​ที่​เขา​ยัง​อยู่​แต่​ไกล พ่อ​ของ​เขา​ก็​มอง​เห็น​และ​เวทนา​สงสาร วิ่ง​ออก​ไป​สวม​กอด​และ​จูบ​เขา 21 ลูกชาย​จึง​พูด​ว่า ‘พ่อ​ครับ ลูก​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​พระเจ้า​และ​ต่อ​พ่อ ลูก​ไม่​สมควร​ที่​จะ​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​อีก​ต่อ​ไป’ 22 แต่​พ่อ​หัน​ไป​สั่ง​คน​ใช้​ว่า ‘เร็วๆ​เข้า​ไป​เอา​เสื้อผ้า​ที่​ดี​ที่​สุด​มา​ใส่​ให้​เขา เอา​แหวน​มา​สวม​นิ้ว​เขา​และ​เอา​รองเท้า​มา​ใส่​ให้​เขา​ด้วย23 แล้ว​ไป​ฆ่า​ลูก​วัว​ตัว​อ้วน​พี​มา​เลี้ยง​ฉลอง​กัน 24 เพราะ​ลูก​ข้า​คน​นี้ ได้​ตาย​ไป​แล้ว​แต่​ฟื้น​ขึ้น​มา​ใหม่ เคย​หลง​หาย​ไป​แต่​ตอน​นี้​พบ​แล้ว’ แล้ว​พวก​เขา​ก็​เลี้ยง​ฉลอง​กัน


25 เมื่อ​ลูกชาย​คน​โต​ที่ทำ​งาน​อยู่​ใน​ทุ่ง​กลับ​มา​ใกล้​จะ​ถึง​บ้าน เขา​ได้​ยิน​เสียง​ร้อง​รำ​ทำ​เพลง​กัน26 จึง​เรียก​คน​ใช้​เข้า​ไป​ถาม​ว่า ‘เกิด​อะไร​ขึ้น’ 27 คน​ใช้​จึง​ตอบ​ว่า ‘น้อง​ชาย​ของ​ท่าน​กลับ​มา​บ้าน​ด้วย​ความ​ปลอดภัย พ่อ​ของ​ท่าน​ก็​เลย​ให้​ฆ่า​ลูก​วัว​ตัว​อ้วน​พี​เลี้ยง​ฉลอง​กัน’


28 พี่ชาย​โกรธ​มาก​และ​ไม่​ยอม​เข้า​ไป​ใน​งาน​เลี้ยง พ่อ​เขา​จึง​ออก​มา​ขอ​ร้อง​ให้​เข้า​ไป​ข้าง​ใน 29 แต่​เขา​ตอบ​พ่อ​ไป​ว่า ‘ดู​เอา​เถอะ ผม​ได้​รับ​ใช้​พ่อ​มา​หลาย​ปี และ​ไม่​เคย​ขัด​คำ​สั่ง​พ่อ​เลย แต่​พ่อ​ยัง​ไม่​เคย​ให้​อะไร​ผม​เลย แม้แต่​แพะ​สัก​ตัว​เพื่อ​เลี้ยง​ฉลอง​กับ​เพื่อน​ฝูง​ก็​ไม่​มี 30 แต่​พอ​ไอ้​ลูก​ของ​พ่อ​คน​นี้​กลับ​มา หลัง​จาก​ที่​ผลาญ​ทรัพย์​สมบัติ​ของ​พ่อ​ไป​กับ​หญิง​โสเภณี​จน​หมด​เกลี้ยง พ่อ​ก็​ฆ่า​ลูก​วัว​ตัว​อ้วน​พี​ฉลอง​ให้​กับ​มัน’


31 พ่อ​จึง​พูด​ว่า ‘ลูก​รัก ลูก​อยู่​กับ​พ่อ​ตลอด​เวลา ทรัพย์​สมบัติ​ทุก​อย่าง​ของ​พ่อ​ก็​เป็น​ของ​ลูก​อยู่​แล้ว 32 แต่​พวก​เรา​ควร​จะ​ดีใจ​และ​เฉลิม​ฉลอง​กัน เพราะ​น้อง​ตาย​ไป​แล้ว​แต่​ฟื้น​ขึ้น​มา​ใหม่ หลง​หาย​ไป​แล้ว​แต่​กลับ​พบ​กัน​อีก’”


11 Jesus continued: “There was a man who had two sons. 12 The younger one said to his father, ‘Father, give me my share of the estate.’ So he divided his property between them.


13 “Not long after that, the younger son got together all he had, set off for a distant country and there squandered his wealth in wild living. 14 After he had spent everything, there was a severe famine in that whole country, and he began to be in need. 15 So he went and hired himself out to a citizen of that country, who sent him to his fields to feed pigs. 16 He longed to fill his stomach with the pods that the pigs were eating, but no one gave him anything.


17 “When he came to his senses, he said, ‘How many of my father’s hired servants have food to spare, and here I am starving to death! 18 I will set out and go back to my father and say to him: Father, I have sinned against heaven and against you.19 I am no longer worthy to be called your son; make me like one of your hired servants.’


20 So he got up and went to his father. “But while he was still a long way off, his father saw him and was filled with compassion for him; he ran to his son, threw his arms around him and kissed him. 21 “The son said to him, ‘Father, I have sinned against heaven and against you. I am no longer worthy to be called your son.’


22 “But the father said to his servants, ‘Quick! Bring the best robe and put it on him. Put a ring on his finger and sandals on his feet. 23 Bring the fattened calf and kill it. Let’s have a feast and celebrate. 24 For this son of mine was dead and is alive again; he was lost and is found.’ So they began to celebrate.


25 “Meanwhile, the older son was in the field. When he came near the house, he heard music and dancing. 26 So he called one of the servants and asked him what was going on. 27 ‘Your brother has come,’ he replied, ‘and your father has killed the fattened calf because he has him back safe and sound.’


28 “The older brother became angry and refused to go in. So his father went out and pleaded with him. 29 But he answered his father, ‘Look! All these years I’ve been slaving for you and never disobeyed your orders. Yet you never gave me even a young goat so I could celebrate with my friends. 30 But when this son of yours who has squandered your property with prostitutes comes home, you kill the fattened calf for him!’


31 “‘My son,’ the father said, ‘you are always with me, and everything I have is yours. 32 But we had to celebrate and be glad, because this brother of yours was dead and is alive again; he was lost and is found.’”


©2019 by Pinnaree Yontararak.